een Big Mac in het Louvre

Wat leven wij toch op een gekke wereld. Vandaag las ik dat McDonalds een vestiging wil openen in het bekendste museum ter wereld, namelijk het Louvre in Parijs. De hamburgerketen viert in 2009 zijn dertigjarig bestaan in La France. Naar aanleiding van deze gebeurtenis wil McDo nu het 1142e restaurant openen in het wereldberoemde museum. Niet meteen naast de Mona Lisa, maar aan de ingang bij de ticketverkoop onder de beroemde glazen piramide van Chinees-Amerikaanse architect I.M. Pei. De ticketstand wordt binnenkort verbouwd en daar wil McDonalds handig gebruik van maken. De personeelsleden van het museum reageren geschokt. De directeur vreest vooral de onaangename geurtjes die zich zouden verspreiden over het ganse museum. Dat de Fransen tegen dit idee zijn is niet onverklaarbaar. Ze beschouwen McDonalds als een voorbeeld van de Amerikanisering die hun land dreigt kapot te maken. Toch lusten ze af en toe wel ‘malbouf’ want het aantal klanten van de hamburgerketen steeg vorig jaar in Frankrijk met 11 percent.

Anne Zellien

Een paar weken geleden ondekte ik Anne Zellien, een Belgische juwelenontwerpster. Ze is gefascineerd door ‘Sentimentele juwelen’ die vooral in de 17e en 18e eeuw hip waren in Europa. Haar ontwerpen worden gekenmerkt door persoonlijke graveringen, verborgen boodschappen, portretten,… Ze wil de speciale band weergeven tussen de persoon die het juweel geeft en de persoon die het draagt. De materialen waarmee Anne werkt zijn voornamelijk zilver, goud, parels en half edelstenen. 

  

foto: www.annezellien.be

La Fille d’O meets Anne Zellien

De Gentse Murielle Scherre is een bezige bij. Ze ontwerpt lingerie die tot de verbeelding spreekt, knutselt de meest gekke show in elkaar, ontwerpt schoenen, probeert porno te maken samen met StuBru… De vlijtige lingerieontwerpster heeft er een weer maar eens nieuw project bij. En wat voor een! Dit keer lanceert ze samen met Anne Zellien een juwelencollectie. Hangertjes, bling bling (maar niet te), ringetjes en dingetjes, waar ik niets dan euforie bij voel (jullie hebben ongetwijfeld al door dat ik een zwak/passie heb voor juwelen, als kleine meisje was ik al gefascineerd door alles wat blonk). Wel aan de prijzige kant.. Maar oh zo mooooi.

foto: www.lafilledo.com

Ted Noten

Controversiële kunstenaar uit Amsterdam, bekend van zijn tassen, sieraden en koffers. Noten is een dwarse ontwerper die speelt met de vooroordelen tegen zijn vak. Je moet de humor en ironie ervan inzien. Zijn werk spreekt dan ook tot de verbeelding. Nu in het Modemuseum Hasselt: Tedwalk.

Geen Barbiepop

Ze is klein en fijn, maar niet op haar mondje gevallen. Ze wil acteren als Bondgirl naast Daniel Craig, feest alsof haar leven ervan afhangt en ze heeft net een nieuwe tattoo. Je zou het bijna vergeten, maar Lily Allen maakt ook nog muziek. Maak kennis met haar nieuwe plaat ‘It’s Not Me, It’s You’. Ik kan niet anders stellen dan dat de teksten van de nummers geniaal zijn. Ze zijn scherp, grappig en zo waar. Meer woorden ga ik hier niet aan vuilmaken, zelf beluisteren en je zal zien: verkocht ben je sowieso.

Wil je deze cd live horen? Pech, het concert in de AB is al lang uitverkocht! Fingers crossed dat ze naar Werchter komt…

Parijs

De afgelopen weken zijn zo druk geweest, dat ik geen tijd heb gehad om m’n blog bij te houden. Vandaar nu een update van de zomer-so far. Eind juni ben ik voor twee weken naar Parijs getrokken. Ik reisde alleen, omdat ik er vanuit ging dat ik snel mensen ging leren kennen via EF. Ik had me ingeschreven bij EF, een internationale talenschool, om m’n Frans wat op te krikken. Concreet betekende dit dat ik drie uur per dag les kreeg, maar voor de rest van de tijd volledig vrij was. Jongeren van over heel de wereld (Boston, Italië, Zweden, Noorwegen, Finland, Rusland, Mexico, Brazilië, L.A.,..) komen samen in deze school om Frans te leren, maar ook om te genieten van de stad en het internationale gezelschap. Ik verbleef bij een gastgezin net buiten het drukke centrum van Parijs. Met de metro was je er op 15 minuten. Het was een gezellig appartementje (met veel dingetjes in alle tinten van roos!), waar een koppel woonde samen met hun twee jonge kinderen. Maar deze waren tijdens de zomervakantie bij hun grootouders. Ik deelde de kamer met Alana, een meisje uit Canada. Er was nog een andere kamer waar Helena uit Denemarken en Geertje uit Nederland sliepen. Tussen mij en Alana zat het meteen snor, we kwamen erg goed overeen. De twee weken dat ik daar was, waren redelijk goed gevuld. Ik had me ook voorgenomen om niet enkel naar toeristische dingen te gaan (die ik dan voor de derde keer zou zien), maar plekjes te vinden die je alleen maar opmerkt of ondekt wanneer je langer in een stad verblijft. We hadden het geluk om mensen van Parijs zelf te leren kennen, waardoor zij ons meenamen naar her en der. Heel leuk vond ik de buurt onder de Sacré-Coeur met hippe winkeltjes van jonge designers of toffe kledingwinkels. Dit stukje Parijs deed me denken aan de Dansaertwijk in Brussel. De parkjes zijn ideaal om uit te rusten (favoriet le jardin du palais royal). ’s Avonds zaten we vaak aan de Seine (veel mensen komen hier ’s avonds picknicken), terwijl we genoten van de live gitaarmuziek. s’ Nachts amuseerden we ons in Truskel en La Flèche d’Or (on se passe du bon temps!). Parijs is en blijft een fantastische stad. Wat mijn Frans betreft, ik leerde de taal vooral buiten de school.Vooral praten praten praten (danku Baptiste, die me veel Franse voc heeft bijgebracht, engelengeduld en de positieve foutenverbeteraar). De cursus geeft hier dan weer een goede grammaticale ondersteuning (die in de stad dan in praktijk kan worden omgezet). Het was een ervaring die me ontzettend veel geleerd heeft en waar ik met veel plezier aan terugdenk. De twee weken  hebben me er nog meer van overtuigd dat een erasmus naar Parijs echt wel iets voor mij is.